0
Ślepota śnieżna – czym jest? Jak się objawia? Czy można jej uniknąć?

Ślepota śnieżna – czym jest? Jak się objawia? Czy można jej uniknąć?

Ślepota śnieżna to częste schorzenie osób uprawiających wspinaczkę wysokogórską. Wbrew nazwie schorzenie nie powoduje utraty wzroku. Czym jest ślepota śnieżna? Jak się objawia? Jak można ją leczyć? Czy można jej uniknąć?

Ślepota śnieżna – czym jest?

Ślepota śnieżna jest to ostre zapalenie spojówek i nabłonka rogówki. Chorobę nadmierną ekspozycją na promieniowanie UV-B. Prowadzi do oparzenia tylnej części oka. Schorzenie kojarzy się szczególnie z himalaistami. Polega na oparzeniu spojówki i rogówki. Schorzenie stało się szczególnie popularne przez Tomasza Mackiewicza – polskiego himalaistę, który utknął przy wejściu na Nanga Parbat. Jest to rodzaj ślepoty wysokościowej.

Co 1000 metrów promieniowanie wzrasta o 6-8%, a śnieg odbija 85% promieniowania słonecznego. Jest to choroba odwracalna. Schorzenie zaostrza się w miarę, jak zwiększa się wysokość. Promieniowanie UV zwiększa się i powoduje nasilenie objawów.

Ślepota śnieżna – jakie są przyczyny?

Schorzenie najczęściej jest spowodowane długotrwałym narażeniem na oddziaływanie promieniowania ultrafioletowego. W górach promieniowanie słoneczne jest wyższe niż na poziomie morza. Ekspozycję na promienie słoneczne zwiększa również dziura ozonowa.

Oparzenie spojówki i rogówki występuje równie często u plażowiczów, którzy nie stosują okularów przeciwsłonecznych podczas opalania lub długotrwałego przebywania na plaży. Ślepotę może powodować również nadmierne wyeksponowanie na światło reflektorów.

Ślepota śnieżna – jak się objawia?

Objawy ślepoty śnieżnej pojawiają się zazwyczaj po 4-12 godzinach od oparzenia. Pojawia się silny ból oczu, który wzmaga się przy każdym poruszeniu gałkami ocznymi. Osoba cierpiąca na schorzenie odczuwa silny ból głowy i światłowstręt.

Pierwsze objawy pojawiają się zazwyczaj wieczorem lub w nocy. Ich intensywność może zaburzyć rytm snu. Głównym i dominującym objawem jest ból oczu, który może powodować uczucie tzw. piasku w oku, opuchnięte powieki, zaczerwienione, łzawiące oczy.  Może objawiać się również nudnościami i zawrotami głowy. Często dochodzi do przymglenia rogówki. Spojówka jest stale zaczerwieniona i jest wymagana konsultacja okulistyczna.

Ślepota śnieżna – jak leczyć? Jak uniknąć?

Schorzenia można uniknąć. Wystarczy  nosić okulary przeciwsłoneczne z wysokim filtrem UV, które są bardzo dobrze znane himalaistom. Powinny być to okulary przeznaczone do używania w warunkach wysokogórskich. Okulary warto nosić zarówno w dni słoneczne, jak i pochmurne. Na wędrówkę górską warto zabrać okulary lodowcowe z wysokim filtrem UV i gogle z filtrem UV.

Leczenie polega na zapewnieniu osobie cierpiącej odpoczynku w zaciemnionym miejscu. Może być to namiot. Przede wszystkim należy chronić oczy przed światłem. Zaleca się również założenie opatrunku na oczy, który będzie chronił oczy przed światłem. Warto również stosować zimne okłady i przemywać oczy zimną wodą. Zalecane jest również przyjmowanie leków przeciwbólowych jak Ibuprofen – 1 tabletka co 8 godzin. Jeżeli ból jest silny, warto zastosować Tramal. Można stosować również krople rozszerzające źrenice Tropicamidum 1%.

Całkowite wyleczenie schorzenia jest uzależnione od stopnia uszkodzenia wzroku. Jeżeli uszkodzenie nie było zbyt głębokie, objawy schorzenia ustępują zazwyczaj po 48-72 godzinach. W skrajnych przypadkach chory do końca życia musi nosić specjalne okulary, które będą zapobiegać dalszemu uszkodzeniu wzroku. Dermatolodzy wspominają o ochronie skóry przed oparzeniami słonecznymi, a okuliści apelują o odpowiedniej ochronie oczu podczas wypraw wysokogórskich i długotrwałego przebywania na plaży w warunkach intensywnego nasłonecznienia.

 

Zostaw odpowiedź

Możesz użyć tych tagów i atrybutów HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>